Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

umuda savrula deniz
çığlık çığlığa martılar
birlikten birlik gideniz
sığlığında şu martılar
sığındığım kucağa
gelmek üzereyim

yüreğimden uzağa
uçtu gitti asi kuş
üşüdüğüm tuzağa
dikilir dike yokuş

gitmelerine yaldız

kalkışma mıydı
zehir zemberek sesin
omzundaki yük
kendinden ağır kesin

düş acı uzak

korku kalmadı
yarısına gelince
yalnızlığımla

ileri geri
nere gitsen fark etmez

yalnızlığıma
nasıl sevindi bilsen
dala konacak
atlamaya şıp hazır

yalnızlığıma

umarsızca yol
kıvrılıp gider uzar
aldığım soluk
nefes körce bir düğüm

özlem kokan yıl

öyküler söylene yeni başında
umarsızlığında gamı sarılsa
küllene sevdası külü taşında
zakkuma çiçeği hamı karılsa

üzülmeye değse geçip dirense

usandıkça gelmez misin
umudum yolda beklerim
ısındıkça salmaz mısın
umudum dalda beklerim

kül olayım savrulayım

kar
yağar
geceye
sessizliğin
yeline dolar
sarılıp örtüme

açamadan soldurulan
nar çiçeğindeydi sevdamız
sevgilim
düşümüzün yanındaydı

yalayan bir ayaz