Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğine eylül değdi
kıskançlığındasın iklimin
yazlığa gider gibi giyinirsin
kış tependen dökülür
kışlanacak dersin
terinden bitersin

uçarak gitmiş sanki
taş üstünde taşı yok
kaçarak bitmiş an ki
kaş üstünde kaş yok

mavice gökyüzünde

ne kavga biter
ne de kavgacıları
bir yere iter
barışınca acıları

kuşların sesi

gökten aldığın rengi
gözlerinde
görünce eren dost
o gece

dağın eteğinde tırmanınca

kanadında ki sarkıl
maviliğe dağlarken
inadında ters kırkıl
maviliğe ağlarken

örselenen kimliğe

inan
tümcesi tümcesine
seviyorsan kal
sevmiyorsan beni sal

duyguların

gecenin ağrısında
çığlığın çağrısında
mavi göğüm ağlıyor
yamacın sağrısında

öykündüğü yalnıza

renkleri ulanırken
mavi atlas üstüne
dağları bulanırken
mavilik as dostuna

sarmaşığın dikene

göğe sana baktıkça
mavi masal okudum
gözyaşlarım aktıkça
mavi yasal okudum

ansızın döküşünce

mavi seslenişte ozan
yürüyor ordubozan sırtında
ter olmuş avucumdan kayar
toprak kayması
toprak aşınması gibi kent
kayan yıldızlara eş