Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sesin em olur
hüzünlü söz kındıra
dinlerken seni
uçan kuşlar indire

sesin im olur

sesine ses olabilsem
çok ötede dağladığın
yüreğine dolabilsem
gönüllere bağladığın

kara hayıt üstünedir

bre rezil duyuyor musun
bre tutsak yalınlıklara
dizlere baldırlara tutuk
başında tumturak
sensiz olmaz mı sandın

yüreğin ustası yok
kırmayasın onuru
gerçeği postası yok
örmeyesin konuru

insan insana bakar

titrer parmağı
yazamaz doğru dürüst
hüzün dolusu
dizelere serpilen

dağınıklığı

sevgin anısına he
denilmiş olsa bile
davranılır kadehe
yenilmiş olsa bile

değerinde düşeni

dostu damarına taze kesildi
sevginin yerinde kanı akıyor
dosttan umarları ayaz esildi
sevginin yerinde canı yakıyor

sonrası dönüşü dağlara mıdır

usulca değer
yarin avuçlarına
yanaklarına
gözünün uçlarına

sokulsam şöyle

karanlık bir gecenin sabahı
tan gözleri kızarmış
cız ediyor hünerim

ışık içinde
vurgun yemiş gibiyim

neden olan giz
suyu suyla saklarım
duyguyu yeden
yasaklarım sürünür

derin yalnızlık