Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

var mıyım yok muyum
geçtiğim yollardan
kimse bakmadı yüzüme
saklılar başıma geldi
gölgelerine doldular

doğan bir sözcük değer
serse coşar yoğuna
ektiğin çiçek eğer
dursa yaşar suyuna

bağrıma özleminle

varsaydığı neyim kaldı
boşluğa doluncaya dek
yelimden avuçla daldı
hoşluğa soluncaya dek

içimi sıkmış yalnızlığım

sabahın seherinde
bülbülleri ötüyor
üveyikler yerinde
çığlığını atıyor

geçmiyor günü ayı

çıdamdın tepesine
özlemle beklediğim
tansıktan küpesine
neydi be eklediğim

düşerse yabancıya

yıldızlansam
her akşam sama dek
tinimle bedenimle
içe dolsam

deniz bozuk çalıyor

gölgelerinde ki gibiyse
bir varmış bir yokmuş
yeli duvarlarını yalar
varsıl yıkıntılarımın izi

yaşamın insafsızlığında

kaç gecedir yok
uykusuzluk özlemi
sen olaydın ah
uyku tadı gizemi

gecenin bile

büyük usta aziz nesin anısına

güneş altında her söz
denmiş der aziz nesin
geceye kalmış ceviz
kırıp kırabildiğin

gözü değdi dilim lâl
kirpiklerin cana batan yonga
tine çakılı mıh
apışıp kaldım
balmumu heykele dönüp