Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gece
kapı aralığının ıslığında
ıssızlığa bürünürken
yastığa başımı koydum

yürek

vursan duyar aldırır
yalpalaşıp da geçer
kursan uyar saldırır
salpalaşıp da geçer

ömrüme doldurduğu

yokluğun çoğul
ayazda koşuyorsun
darmadağınık
hüznümde coşuyorsun

yalpalayınca

güneş mi vuruk
tanyeri kan damlıyor
dağlara soğuk

dalgasız deniz
leblebici şekerde

yorgunluğun ötesi
geceye dar gelince
kalemimden bitesi
heceye var gelince

ürkekliğinden şiir

doldum şehire
boşaltmıyor bir türlü
kaçışı da yok

acısıyla var
sevincinde neden yok

geceye dökülürken
kekre yalnızlığınla
acıya sökülürken
beker* dınızlığınla

düşlerdi gözlerine

geceye dolandım da
gece yabancı geldi
kapı anahtarım da
nice yabanda kaldı

sokakta gibiyim dostlarım

geceye dolar düşün
dökülürü renginde
yalnızlığa gülüşün
acılar nirenginde

yapayalnızı kalır

çıtır ayaz yer
gökte kar bulutları
çıldırttırır mı
geceye düşer gölge

bir dize boyu