Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yağmurla düşer ıslak
doğmadan öpücüktür
mavicisinden tıslak*
yağmadan küçücüktür

bakışından uslaşmaz

yağmur koktu düş
gözlerinin içinden
zamanında geç
uzayan ırmakları

yel özlemle öp

yakına gelse
yadıma dürecekken
yakında celse
adıma karar ayaz

yakına gelse

boş aralıktan sisin
yağmura değiyordu
sevmeden ince isin
başından eğiyordu

ara sabaha yakın

yoluna bezdiğin gidişine gel
kaldırım taşına salınasıya
koluna ezdiğin sivilcene gel
sokak ışığından kalınasıya

yanımda ağladı gerçeği söyle

yalana yapışık söz
dilinde sürçülünce
talana kamaşık göz
elinde püskülünce

yüreğinde gerçeği

karanlığa saldım seni
gün yüzüne uzağa kal
derinliğe daldım seni
ak tuzuna tozağa çal

günden ırak izbelerde

açamam ışığından
yakar gözleri hemen
kaçamam aşığından
bakar gözleri emen

uçurtmam ipini kes

baştan eksilmez derdim
gizi yanar içimde
kap kara yere serdim
izi kanar biçimde

düşürdüm düşü bulam

dolana dolanıp gelişin boşa
yakaya takılmaz bilgisizliği
varlığı yokuna gelişin başa
yakaya çakılmaz bilgisizliği

öne geçişinde arkana kalan