Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yanılıp yenilir de sözüne
bir bardak rakıya düşerse
akdeniz kıyısında
bir balıkçı meyhanesinde

dinle o zaman dalganın sesinde

martıları da çağır
bak kanat açışına
de onun gibi bağır
keyfinde kaçışına

ağzına alır köpük

sözcükleri irileşirdi dilinde
duyduğumda coşardım
dolardı içim menderes
akıp gidecek egeye

ege aklı başında değil

martıların seyreder
gök mavisine deniz
türkülerin hasreder
suyunu çeker geniz

benimle sormalı gel

deniz kalabalıktı
suyundan ıpılıktı
martının çığlığına
kaybolan bir balıktı

beşiktaşın önünde

an ilkbaharda
yağmur yağacağında
ıslanmaya gör
gözün sığacağında

toprak kokusu

denizle özdeşleşmiş
çığlık sesinden tut
denizlerle eşleşmiş
sevdasına dol uyut

umudun kokusuna

düşlerimden hangisini çaldın
katran karası gecemden
haşhaş kozağında çızığa
yıldızlar damlatıyordu

buzulda dudaklarım çatlarken

masal bu bitmesin hiç
yaşamda kanatıcı değil
çözüm yolu hep olacak
elinin dilinin altında
açıl masam dedin mi açılacak
altınları saçılacak

soluğumda hal
sabahın tan renginde
üstelik suskun

akşamdan kalmış
masalın tadında tat