Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir içtenlik denizinde
boğulur gibiyim son anda
çekiyor burgacına
tüm olumsuzluğa karşın
küçük bir çocuk gibi
azarlamakta oynamakta

varsayalım
kurak gerenli bir toprakta
bir ağıtın içindesin
çocukça bir davranışla
öptüğünde seni
başın göğe erer mi

içindeki kim
gül mü sunacak gönlün
dolmuş birikim
zül mü donacak gölün

gördün kıskancım

iler yerinden tuttun
sevinci yaşanmadan
ağacından kuruttun
devinci kuşanmadan

karışıktan saç sakal

iki sözcük demezsen
ıslak yalnızlığında
kendine yetemezsen
kurur anızlığında

yolun kıyı yeşili

İki Sürem Dört Parçam

1-Süremlerden İlkkış(Sonbahar)

seviyle gördü deniz güzü
içinde arılık günde kalan ağırlık

göz ucunda yaşamak
sevi sevgi dediğin
tenden geçtiğin ramak
kendinden vazgeçtiğin

eksildin gram gram

yaralı delik deşik
ilacı var söylesin
kana bulanır eşik
ilacı yar söylesin

hüzün değe gözleri

içim rahat
gözüm arkada değil
güvenim tam
kemirmedi ikircik

için yumuşak

doğa ve toprak
renklenmiş dişediş hevenk
sevgi ucunda ışıltılanır parlak
bir yürek kuş kanadında çırpınan
sevdalara yığılmış