Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sensiz düşlemem
anımsadığım yanı
yaşadığım dem
değiştirdi dünyanı

dahası iste

saklarım seni gidişlerime
bulutlar gibi sulanır gözlerim
sıradağlar mı var arada
kırkikindilerde ıslandı iyice

yasaklarım seni didişlerime

günüme
ne çok acıya döker
puslu ve zengin yüzünü
sözün eğninde
hep o giysi hüzünü

saklasa beni gizde
kayboluversen izde
ayrılığından çözüp
yüzdürürse denizde

hiç soru sormadan

kuytusunda yanaşır
elma yanağında tan
parmaklarında tutan
gülücükten yan aşır

çektirdiğinden gönül

gülüşün nere takıldı
zıpırdadı korkusuna
orta yerinde çakıldı
kıpırdadı sorgusuna

akşama dolunca anı

ölümüne gidiş şakıyan acın
gerisi yok erin kanar yarası
ayrılığında ki güz ihtiyacın
camın kesiğine yanar karası

baharına solgun yazına kahır

gecenin havı
kavladıkça dökülür
özleminde ağırlığınca

sakladığın yüzün ışığındayım
sakınırım dedim hüzün boranı
akladığın güzün kaşığındayım
sakınırım dedim sözün yoranı

o karanlığından gerinde kalan

gürdün uzattıkça sesin kısaldı
harlığından sakın iyice düşün
bire varı yoksa sanki masaldı
yarlığından sakın iyice düşün

deli olmadan sor kararını bul