Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

giz olur soru
sorulmadıkça derttir
allahım koru
dersi verilmektedir

sevinci bölüş

umuda sarıldığımda
saçlarımda ıra yarim
hemi de varıldığında
suçlarımda ara yarim

dolandığın gökyüzüne

ters örülmüş ağ
kalabalığına uy
kımıltısı yok
gül sessizliğinde us

bulutlarda nem

kanar sesinde
uzunca uzandığın
duvar dibinde

kanat sesleri gelir
duyduğunu da bilir

gölgem gölgene değende
tutuşur anızlı tarla
haziran çıkarken yıldan

göğe doluşmuş karabulutların hepsi
denizli suskun korkusunda puskun

boşluğa gönderilen
soluklanan izinden
gülücüğün derilen
gamzeleri yüzünden

zorlanarak yürüdüm

ömrümde bir kere gülse
göğe değerdim başımla
gözünde damla dökülse
göğe değerdim yaşımla

elim yakarır kapında

gittin tinimi koyup
kora döndü mü gülüm
bitince tümce duyup
zora bindi mi gülüm

öfkesine nedeni

okul yolu bekledim
günü güne ekledim
gitti yarim gelecek
buracıkta tekledim

asmada üzüm olsun

gök
örke
maviden
denizinden
iç içe geçmiş
belleğinden yite