Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

neredeysem
nere dönsem
sana düşer yolum
gizemdir gölgemin izi

göremediysen

gizemi çözebilse
denizi bile yüzer
bizinle çizebilse
benizi çile süzer

ışığı karanlıkta

gizemi göz ucundan deli eyler misin can
coşkun dolu gelişten koşup yoldan taşar
kuşkun dili gülüşten deşip koldan yaşar
hızımı toz acundan yeli neyler misin can

bir düşler ülkesinden yaşardığımı sandın

ne zamanla öterdi
dalında ardıçkuşu
yediği tohum terdi
çıkar gider yokuşu

sarılmış kokusuna gün

gitme kal istersen
ıslanınca gözlerin
karanlıkta kalırsın

yıllar uzadıkça uzar
gidişin kısa olsun

düştü gerçek peşine
göreni anlatmadan
taştı selden düşüne
püreni çınlatmadan

sevda dolusun içtin

hiç uyanmadan düştün
gurbet yollarına
dönüşün yok mu daha

dayanmadan birbirimize
kopardın kolumu

git
kurak
çöllere
benzettirdin
sustum ağladım
aydınlık gözledim

acıma duygusunda
gözüme kararınca
sevide vurgusunda
sözüme sararınca

geceler yas içinde

gitmeliyim
yağdı yağacak hava
belki yağmur
belki tolu doluca
düştüğü yere afet tombulca