Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gölgesi de yanında
yüzünde ki gizemin
esrik bir in anında
cin gibi fırlar emin

sopadan ye bilirsin

sopadan ye bilirsin gölgesi de yanında
ister adam delirsin yüzünde ki gizemin
ardından da gelirsin esrik bir in anında
bu dayı başı emin cin gibi fırlar emin

gecenin teni boya andız kokusu baydı

yılgınlığını katıp
bayılmalısın yine
dalgınlığını atıp
sayılmalısın yine
gidip gelmeden
derdini dereden

çocukluğumuzun sesleri
çocukluğumuzun sesleri
yer gök tutmuş
tıpkı martı
tıpkı kırlangıç
tıpkı üveyiklerin çığlığı

yalvarmaktasın
yalınayak toprakta
çocukluğuna
susmuyorsa sözüne

körüne körsen

gökyüzüne savurdum
çocukluğuma düştün
gün yüzüne kavurdum
çocukluğuma döştün

zaman dediği çayda

neydi öncesi yokluğun kol gezdiği
değiş tokuşlar
ya da büyükten küçüğe devredilen
kitabımız çantamız bodiyemiz
dizi yamalıklı pontur

yoklarım güneşinde
dolduğu gün eşinde
hıçkırığından tüner
güvercinler peşinde

geçen yolculuğunda

kahkaha gibi hıçkırarak
çiğinime çekerek omzumu
ağlamak yoruyordu düşü
gözlerimize barut kokusu

ince kara kuru tenimizde

çocukluğu bilmeden
ne çabuk geldi geçti
düşlerinden ilmeden
ne kabuk deldi geçti

sıyrıldığım zamanda