Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çifte dize arasından
değil elbet yaşandığı
iki izin karasından
dara gelir boşandığı
çöker katran karası gece
ışığınla yumulur gözleri

renkleri ulanırken
mavi atlas üstüne
dağları bulanırken
mavilik as dostuna

sarmaşığın dikene

göğe sana baktıkça
mavi masal okudum
gözyaşlarım aktıkça
mavi yasal okudum

ansızın döküşünce

gizem değildi
başakların sesi
yalansızdı kavrulurken
sertleşmişti tanesi

soluğunda diş çürüğü gelir

solmuş fotoğraf
zaman hali perişan
tozundadır raf
yok fazlaya karışan

eksilmiş kare

mecnun gibi sevseydim
kerem gibi yansaydım
özleminden deseydim
çocuk olup kansaydım

adın düşmez dilimden

yürekten yüreğe
çizilen en güzel yol
mektuplardı
gelince koynumuzda saklardık

yazılmıyor mu

sezebilmelisin önceden tinini
sesini duyabilmesin içten sımsıcak
bölüşmelisin somunu böler gibi dostlarla
kimse umursamaz mı
sezişleri yere düşmeden

ben
üzgün
içerken
çal kemanı
dedikçe derdi
yüreğinden acı

gurbet olsa vatan borcu
gönlüme adın memedim
bayrak olur batan burcu
gönlüme yadın memedim

her yıkımda kolun yeter