Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yudumladığım sevda
tokluğunda orucum
tadımladığım seyda
okluğunda korucum

dolandın yalınayak

hayta hayata
yüzünde hüznü heder
giz elde solan
buğulu göz yalnızı

eylülden hata

emeğim olmayana
dostunu yolana yuh
sevince dolmayana
açılıp solana yuh

durulana göre taş

kabaran ayranında
gönül çelişkisi yok
kaynayan buharında
keskince sirkesi tok

aldığın koyarında

“abdurrahim kahraman’a”

dilim dönmüyor
elim ayağım dolaşıyor
zincirsiz mahpusum

yosunlanmadan ayakların
tez gelesin derim bilesin
yalnızlık bükmeden belimi
gerçek kırılgan varlığımsın

bu gece yanımsın ne güzel

gün doğarken
alınmadan yaza merhaba
deme şansımız varsa
yosunlanmasın yüreğim

olası güzelliği evrenin

yosun tutar mı
uyaksız duygulardan
dipsiz kuyuya
yazılan şiirlerim
deli dolu akarken

sevi küçük saksılara sığar mı
fesleğen kokusu demez miyim
güneşten aldığım ışık
sevi üzerine tutuldu
gözyaşım da gerekliymiş

boğazına vardı gırtlağın tutup
sığabileceksek elimizden dar
insanlar kovardı türü unutup
yığabileceksek yelimizden yar

tutkularımızdan sarınır mıyız