Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tepesi üstü
düştü yere aniden
bereket versin
terslik üstüne terslik

ibiği küstü

tende ıslaklığı
sevda kuşları
çise acıtmazken
nasıl sızlatır
gül dokunuşların

terk etmeye razıyım
parası pulu kalsa
dalında kirazıyım
arası kolu çalsa

soluğu darılsa da

az olsun öz olsun
kaçamak yap arada bir bak
dal acı içinde
koparıldığı gövdeden
tomurcuğa kapanık

ne vefasızsın
gör dedim bilemedin
ve sefasızsın
yor dedim silemedin

derde otacı

kaç mumu yanar
kaç mumunu söndürür
tükenir erir
devranını döndürür

gözüne bakış

tutuluşumuz
yanağındaki gamze
yalnızlığımızda ıslanmışız
ölüm dudağında gülücüğe

sazın telinde demlenirken

iner salkımdan
bir yerden toprağına
türkü söylenir
demine yaprağına

suskun serüven

gözlerimde yaş
yalnızlığımda çağlar
kördüğümü şırk

nasıra dolmuş
yüreğindeki çığlık

bakın pabucumun ıslanışına
yüreğime esen deli yelinden
şaşıp kaldığımda uslanışıma
acılardan kesen eli delinden

savrulduğum anı maviliğinde