Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kalem kılıçtan keskin
yadın sözünden eskin
sorduğuma yanıt yok
hiç olur muydu teskin

yan oturup dik söylen

sorduğuna uzağım
yakınında düşemem
kurulunca tuzağım
yarasında deşemem

ağrısıydı gözünde

sordum tadı nasıldır
baldır dedi çağırır
yüreğime düşünce
sarhoşluğu soğurur

karşısında durur

sonyaz yağmurlarında
bedenini kaplayan sessizlikte
ikirciklenir gider düşlerinde
aynada kırılgan umutsuzluğum

sonyaz yağmurlarında

seherinden gülüşümü de tut
yıldız gibi kayarım
belli mi olur
dur deyince vuracak

vur deyince saracak

sevildiğin gün
tarihe yazıldı mı
hep öğündüğün
sonrası üzüldü mü

yalnızlıklarım

yar elinden içince
kendisinden geçince
bir bardak su da olsa
esrir yürek sarhoştu

şerleşen gönüllerin

ozan sözünü söyledi
taş kaya olmakta direndi
toprak mı oldu sonunda

tufanda gelecek
beklenti içnde herkes

sömürgeni arkasında
geçilmiyor tafrasından
eli yoksulun cebinde
seçilmiyor sofrasından

özüne bak kaynar kazan

kaçmayla durmanın ortasında
öyle bir bakış fırlatıldı ki
ne bir adım ileri ne de geri
boşaldı iki yana
kalakaldı