Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

öptü mü sizi
yok sayla yedi miydi
ateş düşüren
buseyle dedi miydi

ne silebildi

öptüm uyandın
canım günaydın
sıcak haziran günü sabahında
serçeler asmada ciklerken

bir serüvenin sihirli izlerinden

ortada kalan
iki boynu büküktü
dön demek yalan
kamburundan çöküktü

umuttur umar

soldan sağdan sofyadır
odak noktası olan
kardeşi kardeşedir
boğaz boğaza kalan

isviçre kasaları

ortadan böldü
onulmaz yaraları
yüzüne güldü
şiirlerin arasında

katran karası

yaşadığımız sevinçte
ortak oldunuz yeter
kuşandığım erinçte
ortak oldunuz yeter

mavi gülüşlüydü yar

gözlerinde kapatır
yol ortası kalınca
sözlerinde apardır
bol ortası kalınca

incelince toprağı

deli öyle saf içten geldiği gibi
karma karışık ortasına yaşamın
elma şekeri kıpkırmızı dururken
kapıp yürüdük ortasına yaşamın

bayramlık giyip hiç sabahlamadık mı

uzat kendini bana
el ver düşlerime el
yetiştirsen çabana
ötelemeye evvel

damlasına çiğ olsa

ötelere dalarak
düşüp bağlayacağım
ötelerden alarak
coşup ağlayacağım

gözyaşına karıştı