Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ne anılar ne kuşlar
ne anılarda kuş
ne kuşlarda anı
terk edip vatanı uçtu gitti

kırık dökük kalanlar

dokunuşunda bir hoşluğa dolar içim
yontulmamış dizelerin saçılır önüme
dağarcığım ağzına dek dolu sözcüğe
suskunluğum yollarda düşer sessiz

çağrılmadık konuğumda dışarıdadır

gül kırmızısı dondu
gözlerin ateşinde
sözcükler serptim güne
şiir şiir ayrıştırmak
dileğimdi

savurunca fırtına
düşürünce yollara
kavurunca sırtına
taşırınca kollara

gurbeti unutmadan

yoz çığlığını
yalanlarına örtüp
kor ateşlerden
gece çıkar kopardın

gecikmiş külü

bezgin miyim
öyle benzer halim var mı
dokunma ağlarım
burama dek doluyum
çontası bozuk musluğa say

yalnız başımlayım kendine yeten
ömrümce sevdiğim sayadurasın
kavga dövüş derken ateşle tüten
ömrümce sevdiğim sayadurasın

elalem ne derse umurumda mı

demindeyim hep
gece gibiyim duydum
yürek atışın
sessizliğine uydum

ne ay olduğun

yeline mi katarsın
şehri ayan altına
seline mi yatarsan
nehri koyan altına

katran geceli kayna

düşümüzdü
yıllar öncesinden
bulamadığımız
alamadığımız
dolamadığımız enfes