Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

salı sallayabildiğine
tanır tanımazlığında
nalı nallayabildiğine
tanır tanımazlığında

ne düşlerin dileğine

geceden kaçmaz sabahın tan ışığı
geçenden açmaz er döne günaşığı

omzuma yığar olanca soluğumu
erinci batar ümük sıkar boğumu
yeniye başla tazecik gün doğumu

tanla dinelir umut
fışkırır dalda yüzü
kanatlanınca da mut
bıçağa döner özü

yüreğinde sözleyip

deneyimsiz gönlüne
tanla doğar istersen
moru sarın gölüne
anla yağar istersen

bulutla dağlamadan

karanlık geceye tutunamam
kaybolmaktan korkarım
yalnızlıklarda ceylan yüreğiyim
gözüm yaşarır hemen

sana varmalıyım sevgili

gece girince
el ayağı çekilir
dinlersin sessiz

tutuklu kaldın
gözleri üzerinde

t/arayan bulur anı
solduğunda eylülü
acından dolar yanı
dolduğunda eylülü

günü gününe sığsa

el ele tutuşup
aşarız zoru
dudaktan öpüşüp
çözeriz soru

dağı yamaçları

gözleri savunmasız
dalardı hüznüne
yalardı yalnızlığı
yaşa boğulurdu erkenden

doluştukça içeri

bir göz kırpışında
coşmaya anık yüreğim
bir el çırpışında
koşmaya tanık yüreğim

sevisiz sevmek olur mu