Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

soludu düştü gözden
bakışından hünerden
bulutu döktü özden
is bulaştı fenerden
ok
yayla

kızıl bir gelinciktin
gözümde soluduğum
dalında inceciktin
hüznümde soluduğum

kızıl bir karanfildi

kırçıllaşmış saçlarında
kına renk verince
yıldızları doldurmuş içine
maviliğe uyurken
soluğumda yanar ellerin

sokağın sarhoşluk sızıntısı bile
günden serseriyse döner geriye
acılar durmaz yağarken yüreğime
toprağının kokusu özlemimdir
soluğumla çekerim sevda yanar

soluğumu parçalayan erk
üveyik fırladı fırlayacak
kınalar yaktın mı sevincine
o derin sızıyı yakana takıp

yağmurlar düşecek nü'üne

ummadığı an
karşına geçince gör
saplanan bakış
közü ışır içinde

hop otur hop kalk

umuda yarasaydı
çıdamsız kalınmazdı
bir kere arasaydı
anlama alınmazdı

sevinç pırıl sızınca

kekremsi bir tat
çığlık çığlığa coşar
sızlar direğin

inecek akşam
çocuk ağlamasında

sevda şarkısı
özü hüzzam gezinir
dolar tınısı
yeşillikte sezinir

göğe hamak kur

bahardı gelen
allı morlu çiçekler
zambaklar menekşeler güller
rengarenk açmışlar bahara muştu
kelebekler özgür kanat çırparken
yağan yağmurdu üstümüze