Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ölesiye bir sarsıntı
ayanına uyamadı
nefesi neye kasıntı
oyanına duyamadı

gülüvereydi ilkinde

ölesiye sev
gülesiye de değil
usul fısılda
bal rengi gözlerine

iki damla yaş

neden dediğime küstün
temmuz ayı çöl olmadan
değerin başımdan üstün
öz dolanır göl olmadan

şerbet ezerdin halında

dudağından çatlamış
yalama olmadan geç
duygusundan atlamış
dalama olmadan geç

barış ağacından dal

her şey yerli yerine
adam olmadığından
vurursan eyerine
idam olmadığından

konuşmasına sıkma

olduğu yerde varım
sevgi gönül dağınca
senle gelse savarım
sağanaklar yağınca

dilindedir yar adın

boşunum
dolduranım toprağı üstüme
kördüğümüm
papaz eriği gibi tadın
ekşidim dişinde kamaşıp

yüzümü görme artık
çirkin oldum sayende
neden geçmez hıçkırık
kirkit oldum sayende

dondurulmuş yüreğim

adı soyadı
parantez içine koy
doğduğu çizgi
öldüğü yılda bitti

sayfa içinde

öl
desen
acından
tike yemez
kokusuna da
yalanına korkar