Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

üşür kırca düşmüş
mora çalmış dağlar
aladeli laciverde bürünmüş
gökyüzünden uzak

sonradan güldü yüzü

içinden gelir
gitmek istersen eğer
çelinirse us
damlamaya başlar göz

bildin özledim

ne yar olundu
ne de yaren olundu
acımasız an
kula yaren olundu

bakadurdukça

gelir desen geleceğin sanırsın
dağlarını ardından bak bakına
çocuklarda güleceğin tanırsın
bağlarını derdinden tak takına

değmeyecek nefretine ölürse

gök duyar dinler seni
yosunlu kayaları döverken dalgalar
yelesini savuran doru taylar uçar
gözün önünden şaha kalkıp
geminden çektiğin zamanı bırakarak

kara haber taze bulaşır köye
işin bu nedenle derle toparsa
ağıttır dilinden dalaşır neye
bet benzi solası yerle yaparsa

kuşlarında bile hüznüne döşer

kısacık allı
tek ayağın üstünde
arıya ballı

kısa pantolon
kırmızıca tuluma

gelin buraya
küfünü silin yüreğinizin
çıkınlarınızdan
çıkarın sevginizi

gelin buraya

sana gelince
sarıl soğuduğunca
üşürse kendi
çözülürse dilleri

zaman gelince

süremi daha beyaz dalında daha ayaz
düşüne kızılyaprak yeli serilir toprak
gelince göreceğin kıtlık derilir kurak
gelince göreceğin yeşil içindedir yaz

kaç pencerede sevgi yaşadığına kavga