Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

özgürce savrulunca
göğe değer kanadın
yüreğin kavrulunca
nasıl kırmaz inadın
ha gayret yazmalısın o şiiri
yarılmadan yarmadan

yığınla düşüm sardı yüce dağın başına
bulut oldu savruldu özgürlüğüne doğru
alnıma ter basardı gurbet elden taşına
umut oldu kavruldu özgürlüğüne doğru

yıllarca ne aradın yaşanmadan özlemi

alacalı kız
dalından koparılmış
nar gibi kiraz

duvarı sarıp
kelepirden özgürlük
kelepçelenip

çok geç olmadan
pamuk bulutlar uçar

çakmak taşı göz
gidecek gibi bakar
veda ezen söz
gece ilk karı döker

çok üşümüştük

elimin içi
karıncalandı yine
gördüğüm kâbus
yüreğime yürüyor

ay pencereme

özden gelen sesini
yüreğinde tut düşü
sözden kaçar esini
yağan kariyle üşü

aralama dudağın

erki ele alan güce doluyor
sözü özde olsa değişinedir
ağzını suyunu uca salıyor
özü özde olsa yağışınadır

evindeki işi tutarsa çarşı

kanıksamışsa
içer suyu beğenmez
atasında bul
seçer soyu beğenmez

ekin yolmamış

şakayığına bakınca
sevi dilinde yakmalı
su kayığına sakınca
sevgi ilinde bakmalı

sonundan ayak izine