Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

öptüm uyandın
canım günaydın
sıcak haziran günü sabahında
serçeler asmada ciklerken

bir serüvenin sihirli izlerinden

kilitlendiğim
arsada parmaklarım
söğüt kızılı
ellerin de saçların
kiraz bahçesi
kızarmış yanakların

önde koşan biri değilse
hüznünü koparan dala
çocukların gülüşüne eş
yüreğine akışkan suyu
çoğu kez buyduranız

hiç uzlaşmadı
karanlığa esridi
öptü elimden

hiç sözleşmedi
karanlığa hasırdı

sesini kısar geceden
korkuların çekilince
dudağına yarığından
kokuların dökülünce

tespih tanelerin gibi

ah
nice
beklesin
gelir diye
onca yarası
acıda kıvranır

sabahı zor etti dün
midem alaboraydı
gece zırıltı gündün
gelen gözü karaydı

çarptı tersiyle şöyle

özleyişim bitecek sandığına yan
ışık ol yarından gecemden yıldız
eser bahardan hecemden yaldız
yaşama sevincin de gülümseyen

gülün bahçesinden çiçekle gülüş

gecede uçurum önünde
güneş doğacak bile
yalayıp ense kökünde
yağmur yağacak bile

buz mavisi odada

içimde dinmez sızım
on yıldır babasızım
çocuğum kucağında
unutma sakın kızım

sevilmek unutuldu