Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

ortadan böldü
onulmaz yaraları
yüzüne güldü
şiirlerin arasında

katran karası

yaşadığımız sevinçte
ortak oldunuz yeter
kuşandığım erinçte
ortak oldunuz yeter

mavi gülüşlüydü yar

gözlerinde kapatır
yol ortası kalınca
sözlerinde apardır
bol ortası kalınca

incelince toprağı

deli öyle saf içten geldiği gibi
karma karışık ortasına yaşamın
elma şekeri kıpkırmızı dururken
kapıp yürüdük ortasına yaşamın

bayramlık giyip hiç sabahlamadık mı

bir ömür uzanır nehri yanından
yüreğine hüzün burulmadan sal
bıkıp usanmazı kahrı canından
gereğine güzün durulmadan kal

bırak yakasına defolup gitsin

soluğunla gıcık öksürsen çıkar
yakacakmış gibi canından öte
boğazına kılçık tükürsen sıkar
bakacakmış gibi yanından öte

sık örgülerinden saçaklarına

kokulu sandıklar
açılmasa da gizeminde
korkulur açılmasından
üzerine yığılır yatak yorgan öteberi

içinde bohçası

yangın sıçramış
dağlarından göğüne
hüznün süremi

özgürlüğümden başka
neyim kaldı verecek
saçın telinden bir tel
neyim vardı derecek

gözüm yaşından dolu

özledim öyle
yağmur olsam yüreğe
kucak dolusu
sağanaklaşsam yağsam

deniz ötesi