Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

iki toydan bir toysuz
bir yerde duramadı
serzeniştedir soysuz
birliği kuramadı

sıkıyönetimden sal

sürüldüğü dağında
yaşama kaynıyordu
duruldu budağında
ateşten yanıyordu

canında can bulunca

üstü açıkta
geceyi ört üşütme
domuz gelmeden

çıkışı kıştan
yazını getiriyor
puslu bakışan

seherinde şan
düzünü bitiriyor

yanınca derken
tozunda attırıyor
sanınca erken

ateş dumanı
közünde tüttürüyor

sevda kuşuna
yorulduğum zamanla
maviliğine
vurulduğum süremde

bekledim seni

gece dolandı yoldan
yazlık süreme sürün
dörde ulandı soldan
dallık süreme sürün

gözünde hüzün özde

sürem hüzünlenirken
yaslı yüreğim sürür
düşer gözelerimden
isli damlalar yürür

sözü unuttuğun yerde

süremi ertelese
yeşil yaprak düşmez mi
derdimi ötelese
kara toprak deşmez mi

eskidi tozlu rafta

sunulacağından sor
karaya al düşmede
o portakalından kor
araya dal düşmede

düşlerinden uyanır