Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yıldızlara bak
denizi yalayıp geçti
hem yerde
hemi gökte

od’un ışığında

çıkabildiği
tepelerden seslenir
sağlam yanıyla
delikanlı çağında

benle başlayan

kalınası buz gibi
batmada öteberi
dalınası kuz dibi
batırmada teberi

ustalığını gördün

saymadan dil ucunda
saygı sonsuz bilesin
çiçekler dal burcunda
kaygı bunsuz dolasın

inançta tek kalınca

öyle gece ki
maviye çalar sonra
ay ışığıyla

gülücük dolu
gece serine dalar

ayrılığa sevinmiş
acısında tadınca
nerelere devinmiş
oturasın kadınca

tokuşturacağı el

çoğaldım dalında çiçeğe durdu
ayrıldım yelinden savruldukça
unutur yağmuru yağdı kudurdu
ayrıldım yelinden savruldukça
ciğer sancısından kavruldukça

aynı alda doz
bir yanında sen varsın
bir yanında o
süremleri savarsın

söğüt eğilmiş

gözledim akrep
yelkovana göre küt
düşünüyorsam
aynı eksende döner

kendime sordum

ayrık tarlalarında
umara kalırsanız
ayrı katarlarında
humara alırsanız

yürüyüp geç anarak