Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

beklendi ayrılıktan
şehirde yürek bölen
eklendi sayrılıktan
nehirde yürek bölen

anısın avucumdan

yaşam tatlı ve güzel
yürek durgun olmasa
yaşaman da en özel
yıllar dargın olmasa

düşü kurdurur eser

seviye yaratılmış
yüreklerimiz gelir
sevgiye donatılmış
yüreklerimiz gelir

bilenleri farkında

yol uzadıkça
yıllar sıyrılır günden
aklar çoğalır
bel çatın bükümünden

taç gözden düşer

uçuyor martı
kanatlarında telek
özgürlüğe hep
çığlıklarını atıp

koşanlar dolsun

hüzün damlaları akşam güneşi batarken
gül dudaklarından dökülürdü kır çiçekleri
boyun büker yanakları allanırdı
bağrına taş basıp
yas tutsanda
ağlama güzelim

yüreğin gözünde görebildiği
yılan deliğinden çıkabilir mi
kim bilir özünde derebildiği
patı çeliğinden sıkabilir mi

ağacın yaprağı gibi döküle

buramda düğümlenmiş
ahların sızısında
sin taşı mühürlenmiş
alnının yazısında
toprak kına geline
yürek değer eline

korkusuz dersiniz arkadan gelir
cam balkonlu evler çiçeksiz midir
şölen yapılır kent köçeksiz midir
sorgusuz dersiniz sorgudan gelir

gökyüzün mavisi çalınmış şehir

akşam güneşi batarken
pazar yeri dağılır gibi
son gidenler ya evindeki
ya bodrumda bakışanlara
götürüyor poşet içindekileri