Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

karaçıbanlar çıksın
olmadık yerlerinizden
kaşıdıkça irinleri
katran karasına boyasın
ciğerlerinize dayasın

yücede yanan ateş
alevinde yağmurun
uykusuzluğuna eş
gözkapağı mahmurun

yüreğinden sevdalı

toygarı uçarsa nehri geçerek
yücelerde gönül elim açarım
yanışına yavaş tehri seçerek
yücelerde gönül elim kaçarım

gülde gül salınır naz edişine

ışığın topraktan şafağa yığdı
yücesinde gelir yaylaya gelin
kavuşma anında gözüne sığdı
yücesinde gelir paylaya gelin

gönülden geçeni görse ne olur

bencile ağzına tükür
geriden bakması için
çıkası yoluna şükür
nereden akması için

eğitilmesi mi gerek

martılar çığrışırken
yel yellensin çarpınsın
kumrular sevişirken
el ellensin çarpınsın

dalgayla boğuşurken

şaşırıp kalır mısın
sevi kapı çalınca
taşırıp alır mısın
sevi kapı çalınca

tumturak solar mısın

özlem sona ererken
yol üstü deyişinde
gonca gülde dererken
yol üstü deyişinde

coşku umut dolunca

gökyüzünde bulut buluta değer
kel tepeye ova dere uzanır
yeşilliğindedir mayısa göğer
gül çiçek kokulu yere uzanır

bölük pörçük kara serviler gözde

sabah uyandığımda
yanıbaşımda yoksun
bulurum sandığımda
yanıbaşımda yoksun

uyandırınca kuşu