Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bir an olur
güneş çekilir önce
ne ay kalır
ne deniz

ne dağ alır

unutulduğum köyde
unutmuşum yüzleri
yeni doğanları çıkarmam
gözlerinden tipinden
oldukça zorlanıyorum

tahta atlarım vardı
yağmur altında kalan
çelik çomak oynardı
köy meydanında olan
gönlüm sevinç dolardı

sağanak yağmur
adım adım saçak altlarından
duygularımı da sürükledim
çarpıntı ısladı epeyce
duygularım kuru kaldı

acımadan yüreğimiz
nokta koymalıyız hemen
açılmadan yelkenimiz
nokta koymalıyız hemen

yasak yerlerde gezindik

yaşlandığının farkındasın
yüzün kırışıp duruyor
ağlamışsın sanki
o çocukluk senin değil mi

neyi sevdinse hemi çokça

sabahın tan zamanı
uyku gelmez nicolur
dinginliğin zemini
duygu almaz nicolur

gecenin ucu sonu

Nerdesin dost
Gittin gidişin o gidiş
Ne zaman dönersin
Yolların tıkandı mı?

Nerdesin dost

ağaca döndüyse dalı olurum
çiçeğe dönerim seni solurum

nedensen dardayım

çiyim kırağıyım yakan güneşte

nergiz dalında
açan çiçeğim
gelen baharın
öncel muştusu
tanı