Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yıla su gibi aktı
elli yaş küsur oldu
kışına hışım çaktı
bir günü asır oldu

uçunca sevda kuşun

gönlüne baş koydum tatlı diline
dünyaya nelerdir verdiğin parsa
dağdan taştan aslan gibi yeline
yürekten bağlıdır ne bulur arsa
karanlığa düşmüş içim

yatılı okuduğum
yılları arar oldum
geçen kırk yıl bulduğum
yolları arar oldum

karanlığa alışık

yaşanmışlık anısına
süremlerinde değişir
sağırlığındadır taşır
ağırlığındadır taştır

dam örtülü evlerinden

ahtın duyan olaydı
taşardın taşıraydın
gönle erinç dolaydı
yaşardın yaşaraydın

gamla doğdum yaşadım

olası düşlerle
yüreğini yorma
dost her an
dost özlemindedir

seher yeli

yaşamın ipi sökük
dokunurunda acır
kırkına kırık dökük
sokunurunda gıcır

iki dudağın umdu

yas edenlerin uğru
gözyaşlarına doğru
eteğinden taş döke
ölüme güzel çağrı

acıya doğradığın

göğün sessizliğinde
mavi gülücükler uçuşann
uyku sarkacında sallanan an
kıyısında ıslanan
soluğumuzun kokusu

öğretmenimdir
öğretmenimden sonra
yaşam dediğin

zor önünde ki
kolaylığı sezdirir