Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yaylanın hırçın gülü
suskun kaldım dilinde
yüreğimin bülbülü
tutsak sevgim elinde

buz tutardı gözlerin

karpuz kabuğuna
düğümlenen zaman
buğulu bir camda
yansıyan ılık ıslar yaz

dağlardan aşan

şiire sinmiş kokun
imgede en güzelim
tenine azca dokun
simgede yazar elim

soluksuz doluşuna

kalemle sayfa
dört süremde sefada
yaz gibi sıcak

fesleğen kokar
sürtündükçe paçana

kulaklıklı radyomda
türküler dinliyorum
her zaman ki gibi
trt 4 radyosu

yazıcıoğlu parkı cıvıl cıvıl

külündedir düş
ırmak kaynarı yamaç
bir tatlı gülüş
sineyi koy nara aç

sarı sıcakta

yazda açan çiçek
kış gelmeden kurudu
yüzden uçan böcek
beni nere sürüdü

yaprak kiriyim

yaz gittikçe uzuna
konuğu yoksa gece
sıyrılır gökyüzüne
yıldızdan beri nice

sevgi saran yüreği

devrilir tamu kazanı
tufanına düşsen bile
yüreğine dağlı ozanı
soluğuna deşsen bile

kızıl saçlarına dürüp

yazında kışı görende
kışında yazı yaşarken
defterini tez düründe
erken niyazı düşerken

şaşırmadan derin dere