Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

neredeyim ki
ıssızlığında şehir
bomboş kalmışım
yalnızım çarşı gibi

kuyuya salın beni

toprağa serpti tohum
aç değilim dost tokum
neredeyim bir bilsem
olduğun yerde yokum

yağmura mı yağdığım

ayazda kalınca gönül
gözüne damlayan acı
öterken ateşte bülbül
dokunan hıçkırık ucu

titrek gölgesinde ışık

örse değen çekicin
tınısından kuşları
arsa beğen ekicin
asından yokuşları

yüreğin çeperinde

ötesindeyim
berisine bakmadan
belkisindeyim
gerisine yakmadan

öte sindeyim

çölünde mecnun
çarığını delmeli
yalın ayakla
umar olsun demeli
leyla olsun emeli

yarım kalmış söz
sevişmenin ucunda
unutulan saz
sukabağım tellenir
okşadıkça dillenir

öncesiz belli
keşke sonrası yaşam
bir taş topağı
sol yanımda soluğu
burun ucu oluğu

inleyen poyraz
merdiven kapısına
öksürür densiz
kendini vurur cama
hiç bekler mi akşama

nazlı yare varırsan
sarda öp serincecik
biraz üzgün görürsen
sorda öp serincecik

gün geceden gecikse