Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessiz kuşların/kanat çırpışlarında
şiir başların/kirpik kırpışlarında

bakışlarında/soluğuna ilmeli
yakışlarında/türküleri bilmeli

acaba diyen gözleri
barış dalı yüreği
sevdanın çiçeği
kana boyar özleri

akgüne özlemi

gitme
bitmesin ilkyazlarım
dökülmesin
dallarında ışılasın yağraklar

şahdamarından

çocuğum büyüyorken
sandım küçülüyorum
türküler söylüyorken
yandım ölçülüyorum

düşümde yanıyorum

diline dolanırdı sözcükleriyle birlik
yavan ağızlarına dökülen akar suyu
yılan kıvraklığınla durur esen yeline
kuyu derinliğine soğukluğunu göster

bedenin kıvranışı zilleri titreşimken

insan olana yanışın
duruca kaynayan su
sevgi dolana kanışın
kuruca kaynayan su

yayla yeli eser başa

kırlangıçları yok evlerin
köylerin kasabaların şehirlerin
ne oldu kırlangıçlara
kureyşlileri korkutan kırlangıçlara
insanlardan çektiler çekeceği kadar
rövanşı kayıp ettiler

kayışına bakınca korkudan kararıyor
mavilik gökyüzünde denizine doluşur
esen yelden erkinden bulutu yayışına
buluşur yağmur sonu güneşi maviliğe

kaklık arayıp suna dudağımıza tadın

kendimde buldum
cam buğusunda elle çizilen sessizliği
yalnızlığımda limanımdı kekeç anılar
yarıda kalan en güzeli
asma yaprağına sardığım yüzün

Kendin kayboldun sevda kentinde
Karanlığın içinde seviyi bulduğunda

Kendin kayboldun ayrıldığın noktada
Koşuşanların arasında sevdayı bulduğunda