Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

yüreğimin korda kalan yüzü
dağların gülü reyhanı sümbülü
bahçemin fesleğeni bülbülü
gelincikle allanan isyanı

yellerde yaşaran gözleri

umuda türkü yaksam
çürümeden dön beri
ardına dönüp baksam
yürümeden dön geri

takvim soldu yıl oldu

ulu uzgurun ardından ben fırlamadım
şapkası yan dönmüş köyün ramazan davulcusuymuş
efe ramazan değil

sorsaydın bana rızayı
hınzır gider çukurda ararsın izini

çalakalem yazması
hoşuma gidiyor
dizgini olmadığı an
doru taylar dörtnala
savuruyor düş dünyasına

şehir en çok çocuğu
düşlerinden götürdü
apartmanın çocuğu
yeni oluşan türdü

alır aklından başta

ev
gibi
yaşanır
sokağının
altına bakıp
acır yüreğinden

yenice doğar güneş
umuduna yeşersen
gönlü yanar gün eş
dibinde kum eşersen

kır düzüne yığınmış

yeni güne gel
sevdaya doluşarak
rengarenk ahenk
toprağa oluşarak

solmuş benze kan

gülücüğüne giz var
gamzesine üşünce
bölücüsüne savar
desene gülüşünce

elinden vur eline

bakışında giz saklı
yeni sevdalı mısın
düşüncen edan ferklı
yeni sevdalı mısın

gece uyumaz mısın