Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

çoğunluktan sessizlik
sanısından süremdi
sevdasından olağan
tınısından püremdi

acısında suskunluk

sözüne döner mi sağlama alan
dereden indiğim taşlara çalma
özüne söner mi bağlama çalan
nereden sindiğim başlara alma

gülüşünde tutsak üşürdü ayaz

sözcüklerin akıştığı an
sözcüklerim gelmedi henüz

trafik durdu
doldu yollar
çöktü sanal ağları

iki çıplak bir hamama
iki yalnız bir odadan
ikiden bire yamama
dediğin hadi oradan

iki yanlış bir doğru mu

vebalimde olursun
kırmızıya çalar güz
sarı yaprak bulursun
yalnızlığa dalar düz

incecik bir yol ölüm

ağrıdan ağır yüktür
başıma değer nazar
yücesinden büyüktür
eksilmez çokça azar

kanatamam ağrımı

günü boncuk eylesen
çek çek bitmez kardeşim
gurbet sıla eklesen
ek ek bitmez kardeşim

dolan gezme bağına

göz aç
göz kapa
yıllar avucundan
dökülen

dün

yağmurda bir geceye
gülücüğünde doğmuş
doğmasından önceye
dolunayında boğmuş

mutluluğunda mutlu

gözümden akan
uyku değilse nedir
yoksa yan bakan
anlamı sözcüktedir

acılıysa da