Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kepenekte güller açmış
dalı dalıvermiş düşe
kavalında bülbül uçmuş
gülü gülüvermiş kuşa

dere tepe dağlar düzler

abartısız sarkınca
güzü gelişle gider
tenin artısız kınca
düzü gelişle gider

elin elde değilken

bugün ankara da
çıra gibi güneş var
hareketlilik yok
yüzüncü yıl mahallesinde
umutlarım daha gür

daldım maviye yeşilliğinde koştum
yundum mavide yeşilliğe uyudum

yeşil mavi al salıncak sallanacak
olasıya dal mavilik allanacak

ekte kinli oklardan
serim duran durana
o tekinli yoklardan
terim vuran vurana

tavınla dövülmüşse

eridi zaman
avucumda kar gibi
dağlandı yürek
yıkıldı duvar gibi

iri gül açtı

yalnızım boşluktayım ürkek
sevda dallarıma konana dek
kıvılcımlanıyor sevi yüreğimde
alevleniyor dalga galga imde
tutkuyla boşalan ter üzerimde

eylül sancılı
ve soğumağa başla
sıcaktan kaçıp
bir kuş vur iki taşla
hem sevinç hemi hüznü

her akşam kıyılara
gidebilsem ne var
kıyı kıyımda değil
en yakını yüz seksen km

kumsala yatarım

zaman aydınlanma ışıma çağı
kızı döveceğine dizini dövsen
aman kaygılanma taşıma dağı
yoz seveceğine gözünü sevsen

derde derman olsa ağı içilmez