Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

daldım maviye yeşilliğinde koştum
yundum mavide yeşilliğe uyudum

yeşil mavi al salıncak sallanacak
olasıya dal mavilik allanacak

her akşam kıyılara
gidebilsem ne var
kıyı kıyımda değil
en yakını yüz seksen km

kumsala yatarım

tarla tepkili kesek
toz olunca tırmığa
elimin ucu tümsek
az dolunca tırmığa

tırnaklarımla hiçten

çiçek kokusuna tazecik bahar
yanındaysa yarin otursun emi
esnedikçe döker incecik zahar
yanındaysa yarin otursun emi

gündüzüne gece düşler yaşatır

kimi varsıl kimi yoksul
karada yüzenimiz var
kimin hakkı kimde kalır
bell’olmaz düzenimiz var

taş nasıl konur tekere

zaman aydınlanma ışıma çağı
kızı döveceğine dizini dövsen
aman kaygılanma taşıma dağı
yoz seveceğine gözünü sevsen

derde derman olsa ağı içilmez

çizdi mi ressam
çocuğun dediği resmi
mavi pembe sarı
ve beyaz

beyazı dağlar başına kondur

onulmaz derde düştüm
kapanalı kapılar
acıyla yandım piştim
kapanalı kapılar

çölden çöle sürüdüm

yanıcı bir öpücük
sıcak bir sarılma
yalnızlanan yüreğim
birlikte çarpsa
iki kumru sevecenliğinde

yok yere estirilen
fırtına biçilirken
derince kestirilen
sırtına açılırken

harman zamanı