Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

bayramla gelince buğulu günde
aralık sekizi gökyüzü mavi
gönüller coşkulu tam da yerinde
sarılsın gönüller çoğalsın sevi

bayram sevinci tan seherinde

içim yanıyor bayramlarda
buruluyor yüreğim
fırtınalı dalgalar savuruyor
gözyaşlarım dinmiyor
sicim gibi

köyüm çardak/çaltı ilim denizli
dokuz aylık yoldan geldiğim belli
küçükten keçide gördüm boynuzu
bilinmez günlere daldığım belli

ülke yoksul araç pek az illerde

aman dikkat çocuklar
sabırlar taşmaktadır
hama yağan yağmurlar
sularda coşmaktadır

çoğaldıkça sızımız

hambat ovasına çaltı köyünde
doğulduğun ana köy kökenliyim
geren toprağına kültü suyunda
soğulduğun ana köy kökenliyim

kahvehanesinden ekim zamanı

doruğunda mısınız
mutluluğunda uzun
köyün adamısınız
üzerindesin buzun

ay karanlığındayım

abidinin yıldızı
parladı bu akşam
firdevsin çuvaldızı
kımıldadı bu akşam

onca kişi içinde

çocuk sesleri duymayalı
epey yıl tükendi
on bir yıl olmuş akılda kalan
çocukların hepsi büyüdü
yüksek okullarda okuyor çoğu

buyurcanım seninle
dünyaları gezelim
buyurcanım benimle
deryaları yüzelim

buyurcanım dizdize

yol yolak iz belli değil
uçuyorum çakır keyif
sukabağı saza meğil
açıyorum çakır keyif

uzun sapı olsun dedim