Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gökyüzüne yıldız serdin
ay ucumda masal anlat
sonsuza kaynağı derdin
avucumda masal anlat

suskunluğa dolar yıkım

duyguların yalazı yüreğimde yandırır
acıdığından deniz acımadığından dağ
kor ataşta bulanır viraneye dolan bağ
bahçesinde filizler sevdaya uyandırır

gözlerine yansıyan sevecenlikte körpe

ne aradığımı bilsem
kolayca bulacağım
aklıma gelmez bir türlü
ne idi aradığım

ne aradığımı bilsem

ne ederim ne de derim
ne elimde ne de dilimde
ne gülüşüm ne kederim
ne bülbülde ne gülümde

sarkan yaşam düşten düşe

leblebi avucumda
kuruca ve taze
ağzımda eriyor
kalem içi bitiyor
yazmam bitmiyor

yağışsız havada
çelikliyle leydi
tur atmazlarsa
gün batmazdı

efesaza gelirlerdi

öbekli çiçeğini
köyümü çok özledim
kurdunu böceğini
köyümü çok özledim

tarlada uğraşanı

koynunda
dikenli gül
acısını damıtır
esmer tenli çocukların
savruk düşleri

dağımda dağlar olsaydı
aşar gelirdim koşarak
yağımda yağlar olsaydı
taşar gelirdim koşarak

ağlaya ağlaya göze

ikindi sonu
ortaya
döküldü sis
atmosfer
de
sıkılıp