Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

düşümü sakladım
akalan karpuzunda
bir kara çekirdeğe
toprak ana
gülümsemekte
bostan tarlasında

yanık beden
geride izi kalan
acısı yanında
yandıkça yanan

yanık yürek

sacı kızışan tavda
hamur tükendi gitti
geçineceği anda
ömür tükendi gitti

dosta ağır taş ata

toprağın sıcaklığında
ılımakta deniz
solumakta yıldızların seyrimesi
yol almakta sevgi gemisi
küçücük bir fidana

unutmak
kolaymış meğer
anımsanmazsa eğer

unutmak
akılda kalan

beden özgücü sıktı
söz dökülmüyor yere
viran eyledi yıktı
söz dökülmüyor yere

vurup vuruşa doldum

bir an konuşulmazsa
us yoksa hesabında
önkoşul koşulmazsa
sus yoksa adabında

usulca sıyrılınca

susadım
seviye
su
susuz
olmuyor

'Halime Aktaş'a itafen'

acemi titizlenir
usta yer asıl sürgünü
kendini verir yalnızlığına
yanında olsa bile canı cananı

aşı olduk mikrop aldık
dünya hali halini gör
paşa bildik zirzoplandık
dünya hali halini gör

gevşek okuyunca zarar