Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

kıyıları yaladıkça
ağzının suyu akar
denizin
kıyıya çarpıldıkça
yorulmadır ağrısı
bendenizin

akça dünya güzelim
Pamukkale’dir olanı
yığın beyaz bezelim
korunacak kolanı

bezle havlu dokunur

esin perim gel artık
beraber mesaiye
sokaklarda delirdik
bura bir masa diye

liyakatı unuttuk

dükkan önü mermer taşlı
hep dolandı yol eyledi
zümrüt kakül sırma saçlı
gaydalandı tel eyledi

ince uzun dala benzer

bahar yağmurlarından
pencere camına vuran
bir damla pırıl pırıl sıcacık
bir dost eli gibi yumuşacık
damlacık

sıcak gün
cekli caklı
devirli devranlı
dağları dumanlı

zoru zorla

eridi doruktaki kar
yüreciğim yanarken
çürüdü arıktaki nar
güvercinim donarken

diyemedim derdimi

bu hasret elbet bir gün biter
yaz bana burcu burcu tüter
ellerin yari gelmişte of
bu ayrılık ölümden beter

ozan efe der ki gülmedim

hava serin kapalı
ekim geldi geçiyor
dağlar pamuk tepeli
ekim geldi geçiyor

'hadi gari'güzelim

iyi dediler astık
elimde kalan sazdır
dizi dizeler bastık
elimde kalan sözdür

fak tuzağa durmuyor