Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

atı
bağlamışlar
göğe
görünmez
iple

sislenmiş gözde bir tadım ilerisi
hislenmiş süzer bir adımdı berisi
gece kuytuda kızıllığa düştü ay
içimde kaynar kazandibi gerisi

çardağa asar umut toplandı sorma

yaz süremi gözünden
bahar olur tözünden
öpmeliyim sevdiğim
buz tutası sözünden

dağlarında yükselir

çağ yaşamak mı
beş saat boğuşmak mı
sarmalayan kim
var olsun güzel uyku

tin yumuşadı

teğetçe geçtiği mi var
gözüne yakınca gelse
özlediğim taze bahar
közüne yakınca gelse

sonuna ceketi giydik

göklerde yıldız üşürse
biri rest çekip göle düşürse
bende salkımsöğüt dallarına
bakıp düşürür müyüm kollarımı

birileri dağlardan aşırsa

bir gece bastı gece karası
yılları anarken yüreğinde
neden hayıflanırsın
insan olmadıktan sonra

bir gece kastı hüzün dökerken

yüksek tepelere düş
inceden türkü bular
seda saldığım ödüş
inceden türkü olar

gök boyanmış kızılı

benliğini düşüreli
aramadım seni
çıkıp gelir misin
sorularını bırakıp
yalnızca kendiliğinden
ne bir eksik ne bir fazla

az değil
yirmi dokuz yıl
bağımlısı olmuşum
boğulmuşum

on beş yıl öncesi