Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

tutkunuysa yağmurların
susuz yazda kavrulur kır
hep öptüğüm dudakların
okşadığım cep tam takır

uzaklarda ararken
yaşayan buluverdim
kozaklarda yararken
taşıyan buluverdim

hambatlılar birlikte

alanı da yok
karanlık yanında kuz
ışıktan yana
toprak bulut altında

al şafak değdi

aldın aklımı baştan
çarığı ıslamalı
gözü sakındı yaştan
çareyi uslamalı

güneşledi bağrımı

Kırıntılar düşer
Karalama sayfalarına
Umursanmaz belki de
Unutulur

Bir kıvılcım

gül yüzlü
ateşli günlerden
geldik bu güne
ayrılığa gayriliğe
hale düşmeden

Her gece gece yarısı
Üzerimdedir yarası
Zar zor geçer mi arası

Üzüntüm arttıkça artar
Nereye sokulsam tartar

kaç martı çığlığından sonradır
uyur uyanık bulduğum andan
kuşluğa doğru
soğuk ayaz nem cama sığınmış
düşüyor kayıyor damlacıklarla

***********************************sin
***************************neredesin
****************bana bir sıra gelsin
*************bir başkasında sinsin

*******************************sinsin

kor gözlerin baktığı yer
yangın yerine dönüyor
özlemlerin aktığı yer
yangın yerine dönüyor

güzel bahar akşamında