Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

soluk almak ta zor
bilerek ölümün ardından
sona kalan dona
arda kalan derde kalır derler

umarsız kayıyor yaşam

boşuna mı beklersin
kapanmış kapı ardı
sonuna ne eklersin
yapınmış hepi pardı

salkımsöğüt suyuna

severim
önce insan olduğu için
eşim
güneşim benim

severim

daldın yine uzaklara
aklını başına devşir
kapılma ha tuzaklara
aklını başına devşir

içi boştur güven olmaz

akışanı görmeden
güder oldu mersine
yakışanı örmeden
dider oldu gersine

beynindedir körpecik

duyduk gece yarısında
başın sağolsun anacım
gurbet elin birisinde
başın sağolsun anacım

geleli acılı haber

kalem yazmaz dilim söylemez oldu
yazmak başka bozmak başka söz başka
alem bilmez elim eylemez oldu
kızmak başka yozmak başka saz başka

kırkından çıkarken gençlik terk eder

koltuğuna çökmeden
bakıp bakıp ağladı
eteğine dökmeden
bakıp bakıp ağladı

uydulardan gelişti

sıcak gün
cekli caklı
devirli devranlı
dağları dumanlı
yolları asfalt kaynar
incecik karaca akan

uyku aktı gözüme
gidip yatmalı bari
soyka baktı yüzüme
didip* atmalı bari

sana umut vermedi