Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

insan olmak öncelik
özü dolu dolu
sevgi saygı incelik
gözü dulu dolu

memleket istiyordu

masa üstünde pekmez
bana bana yiyesin
o pekmez sana yetmez
bana bana yiyesin

masa üstünde biber

kürünür
yolun karı
arınır
kiri arı
derilir
iri iri

Okul ilk açılmıştı
birinci sınıfların okula alıştırılmasına çalışılmıştı
şarkılar oyunlar rondlar
oyuncaklar

el yıkama

ocağın sonuna geldik bir tanem
yağmurlar yağdı bereketli bolca
şehrin üstüne düşecek
kar taneleri yok henüz
yine sisin ve kirliliğin içinde
parıl parıl parlıyor

öğretmenlikten ayrıldım
ele geçen sazım kaldı
saza söze bir karıldım
bahar ayım yazım geldi

zamane uzaktır suçtan

solumu
solduranlar
sağımı
dolduranlar
ortada mıyız yani

yıldızı yıldızlara atıp
dağı dağlara çatıp
yeli yellere katıp
sana geleceğim

kuşlara kandım ıslıklayacağım

severim
önce insan olduğu için
eşim
güneşim benim

severim

sen ankarada
ben burada
bu gece yalnızım
ve sensizim

karabasan gibi