Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şehir değil zehirdir
kırla akan nehirdir
baktığın yer aklına
uçuşan bir sihirdir

yaylalarda serinlik

ay ışığına
özlem duvar olunca
yumdu gözünden

neden korktular
sesin savar olunca

depreştirmeden
yediverenli acı
yarı yalnızlık
çekilesi çileyi

berekete dök

Efe'ye Methiye




Komşu köyde bir pınar

gecenin canı
yandıkça sevda közü
güne doğacak

öz duyumlarım
istemlerim çatışır

türküler bilir
türküleri söyleriz
güle oynaya
türküleri söyleriz

aldığım soluk

nerede siner yoksa
kavga kan ter içinde
soluğunda ki oksa
nedeninden niçinde

tadında mutluluğu

kim öldürür güvercini
neden öyle saldırdınız
derip toplar mıydı cini
neden öyle kaldırdınız

gösterdiğiniz şeyler ok

alacakaranlığından
gelişimledir yüceye
alaca yaranlığından
delişimledir heceye

mayasına bozulası

paslı yüreğe kilit
bitmez çile bu sevda
dert çok kalmadı ümit
bitmez çile bu sevda

atı saldın terkine