Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sessizlik yansılarken
içimde çığlıklanan
asiliğin kabarmasında
yalnızlığım

sığ sularında boğulup

gözyaşlarım
yıldızların söndüğü odalarda
damla damla
damladılar dünyaya

gözyaşlarım

ıhlamurun kokusuna
doyulandı süreminde
yaprağının dokusuna
oyalandı püreminde

hangi ağaç yiyişmişti

yersizliğin gönlümde
yandın kül oluncaya
kırmızıydı gülümde
sandın kul oluncaya

gelecekten yaslandın

adam oluşuna tav olana bak
tuttuğu altında kaybolup gide
damı doluşuna av alana bak
tuttuğu altında kaybolup gide

sokak ortasında tartaklayana

ezber bozucu şaşkın
düşse takla atacak
dört ayak üstü pişkin
düşse takla atacak

servetin ucu olup

derdi çeken bilir derdim
geldi bahar geçti kışım
ağlayanla ölür derdim
doldu çukur uçtu yaşım

hey göklerde uçan kuşlar

bir adım ileri iki adım ters
körkütük olmuşuz duramıyoruz
içmişiz dop dolu küpü kırdı hırs
sarkıtık kalmışız duramıyoruz

zamanla kayboldu zenginliğimiz

sarıl işine
dolgu düşlerden sıyrıl
an bir
kimler gelmiş
kimler geçer

nereye değse gözüm
ucunda çapaklanır
sıkı düğüme çözüm
acunda kapaklanır

kirpiği suyunadır