Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

şevket vardı
yılların ardından kalan
unutulmayan otuzaltı yıl geçmiş
haberini alamadığım
yaşıyorsa sağlıklı ömür
yürüdüyse hakka mamur

tomurcuklanmış gülüm
sevdamı allandırdın
güldalında bülbülüm
sevdamı ballandırdın

dikenleri batıyor

mutluluktan uç
sevgi saygı görürse
coşku sonsuzca
tabana su yürürse

doyum olmazsa

uzaklardan arıyorsun
bakışlarında düğümü
tuzaklardan ürküyorsun
çiziyor mu gördüğümü

hecelerde tadıp yutan

kara deve çökünce
dost yanında el siner
boğazını sıkınca
kütük dursa dal iner

kahrolduğum geceler

kararınca karınca
yuvasına savuşur
kavrayınca sarınca
nüvesine kavuşur

oturaklı doyarsa

cisildeyip
yağmur yağardı
tan zamanı tam zamanı
kalk 'gari'

gün göğe

tomurcuk bir gül
yaprağında çiy
dilim dinlenecek
bekleme anı geçti
neredeyse akşam olacak

sıcaklığında güneş
yankısına gökyüzün
kırlangıç sevinci eş
gülücüğünde yüzün

boylanır kır otları

yüzünde ışık solmuş
akgülden bilen aktı
ıslağı nemi dolmuş
boşandı birden aktı

acımamış derdinle