Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

gün ışığı değer pencereme
camı tıpırdatmadan
erkenden gelen kuşlar ötüşen
buğulanır cam ve gözlerim
çiğlenir çimen

kulağımı çektin
ilgimi çektin
resmimi çektin
acılar çektin
çekip gittin
benimle başa çıktın

öksüzü gördüm belli
donar eller içinde
boynu bükük gideli
döner seller içinde

felek kahrı erite

mutluluktan uç
sevgi saygı görürse
coşku sonsuzca
tabana su yürürse

doyum olmazsa

tomurcuklanmış gülüm
sevdamı allandırdın
güldalında bülbülüm
sevdamı ballandırdın

dikenleri batıyor

uzaklardan arıyorsun
bakışlarında düğümü
tuzaklardan ürküyorsun
çiziyor mu gördüğümü

hecelerde tadıp yutan

kitap içinde
unutulmuş çiçeğim
kurumuş kalmış
geçecek gazelliği

kitap içinde

sıcaklığında güneş
yankısına gökyüzün
kırlangıç sevinci eş
gülücüğünde yüzün

boylanır kır otları

yüzünde ışık solmuş
akgülden bilen aktı
ıslağı nemi dolmuş
boşandı birden aktı

acımamış derdinle

cisildeyip
yağmur yağardı
tan zamanı tam zamanı
kalk 'gari'

gün göğe