Ozan Efe Şiirleri - Şair Ozan Efe

sıcaklığında güneş
yankısına gökyüzün
kırlangıç sevinci eş
gülücüğünde yüzün

boylanır kır otları

yolunda tökezleyen
uzun yeleli dorutaylar
söküp götürdü öfkemi
hüznü kaldı eylülün

eğreti durur yüzünde

Karşıyakalı mısın
karasevdalı mısın
ayrı gezişinden yar
yok Afrikalı mısın

uzaktan yakın eyle

kuytusuna sinen iz
çoluk çocuğa kuşku
kıyısında akdeniz
soluk soluğa aşkı

sarsak yarası kanar

çirkin olan olay kulağa küpe
olmalı diyorsan zamana geçer
çirkefi doldurur içecek küpe
olmalı diyorsan zamana geçer

üzülerek söyle sözden bezile

deniz kokuyor burnuma
kaç yıl oldu ırağında kalalı
kirpiğime hüzünlerimi sipleyip
acısını yüreğimde duyuyorsam
durdurmanın anlamı var mı

darda kaldım
varda buldum
kalabalığa saldım
yalnızlığa daldım

olamadım da

şiirde dizelerim
bir arpa boyunda
yalnızlığı gark olalı
karanlık oyunda

elimi beğenmedi

acıgöl dibi
tuzu başka çaltının
yeli üfürdükçe
tozu başka çaltının

çardağın köyü

ecelinden uzağım
belki olurum yakın
yaşanası kozağım
belki olurum akın

iki çıplak hamama